D-pad (z ang. directional pad czyli pad kierunkowy, nazywany często w Polsce krzyżakiem) - jest to kontroler w kształcie znaku plus, obecny w niemal wszystkich współczesnych gamepadach konsol do gier. Najczęściej D-pad jest cyfrowy, czyli rejestrują jedynie wciśnięcie lub jego brak bez żadnych pośrednich wartości. Istnieją też D-pady analogowe, które rejestrują również siłę nacisku.

Pomimo, że D-pad oferuje mniejszą dokładność niż gałka analogowa, cechują się większą prostotą obsługi (wymagany jest mały zakres ruchu kciuka) oraz dużą dokładnością.

Pierwszy D-pad pojawił się za sprawą firmy Nintendo, która opatentowała ten pomysł, ale obecnie patent już nie obowiązuje.

Konsole wykorzystujące D-pad 

• 1983 - Famicom (NES)
• 1984 - Sega SG-1000 Mark II
• 1985 - Sega SG-1000 Mark III
• 1986 - Sega Master System
• 1986 - Atari 7800 (D-pad był dostępny jedynie w wersji europejskiej i australijskiej konsoli)
• 1987 - NEC PC Engine (TurboGrafx-16)
• 1988 - Sega Mega Drive (Sega Genesis)
• 1990 - Super Famicom (Super Nintendo)
• 1993 - 3DO Interactive Multiplayer
• 1993 - Amiga CD32
• 1993 - Atari Jaguar
• 1994 - Sega Saturn
• 1994 - PlayStation
• 1994 - PC-FX
• 1995 - Virtual Boy
• 1996 - Nintendo 64
• 1998 - Sega Dreamcast
• 2000 - PlayStation 2
• 2001 - Nintendo GameCube
• 2001 - Xbox
• 2005 - Xbox 360
• 2006 - PlayStation 3
• 2006 - Wii

Przenośne konsole wykorzystujące D-pad 

• 1979 - Microvision
• 1984 - Epoch Game Pocket Computer
• 1989 - Game Boy we wszystkich odmianach
• 1989 - Atari Lynx
• 1990 - Sega Game Gear
• 2004 - Nintendo DS
• 2004 - PlayStation Portable
• 2006 - Nintendo DS Lite